دانشجویان دانشکده های پرستاری شهر تهران در نامه

ای مراتب اعتراض خود را نسبت به پخش سریال اغماء

اعلام و خواستار برخورد با عوامل این سریال شدند.

( نقش پرستاري و بيمارداري در حفظ سلامت و بازگشت

سلامت بيمار، نقش درجه اول است )

« مقام معظم رهبري »

جناب آقاي ضرغامي

رئيس محترم سازمان صدا و سيما جمهوري اسلامي ايران

با عرض سلام و احترام

  ضمن قبولي طاعات و عبادات، ما امضاء كنندگان اين نامه، دانشجويان دانشكده‌هاي پرستاري استان تهران، مراتب اعتراض خود را به تضعيف جايگاه پرستاري از طريق نقش پرستار در سريال «اغماء » كه از شبكه اول سيماي جمهوري اسلامي ايران در حال پخش مي باشد بشرح ذيل جهت اقدام مقتضي به استحضار مي رسانيم:

به زعم كارشناسان عرصه بهداشت و درمان در جهان، پرستار محوري ترين و كليدي ترين عضو بهداشت و درمان مي باشد و اين اهميت نيز به دليل ماهيت شغل، حساسيت شغل، تخصصي بودن آن و نيز نقش هاي مختلفي است كه توسط پرستاران ايفا مي شود از جمله نقش درماني، نقش مراقبتي، نقش هماهنگي، نقش آموزشي، نقش مديريتي و نقش حفاظتي،‌كه تاخير در اجراي هر يك از اين نقش ها مي تواند خسارات فراواني به بيماران وارد نمايد كه تشريح هر يك از نقش هاي فوق الذكر آنقدر گسترده است كه در اين مقوله نمي گنجد و نياز به ساعت‌ها زمان دارد تا ابعاد مختلف اين حرفه را بررسي نمود. در كشورهاي توسعه يافته، دستگاههاي فرهنگ ساز خصوصاً رسانه هاي ملي با ظرافت خاص و با نمايش كشيدن واقعيت هاي پرستاري منزلت پرستاري را آنچنان نزد مردم بالا برده است كه همه مردم در خيابان ها، فروشگاهها به پرستاران احترام گذاشته و حتي پرستاري از بسياري محدوديت هاي شهروندي نيز معاف مي‌باشند! و سريال پرستاران كه توسط آنان تهيه و توسط سيماي جمهوري اسلامي ايران در حال پخش مي باشد نمونه اي از اين فرهنگ سازي است.

رياست محترم صدا و سيما:

ما دانشجويان پرستاري اعتقاد داريم : صدا و سيما كه يك رسانه اي ملي است مي بايست تبلور افكار عمومي جامعه و آينه‌ي واقعيات موجود مي‌باشد و اگر بجز اين باشد قطعاً اعتماد عمومي به اين رسانه ملي كم خواهد شد.

حال از مسئولين ذي ربط اين سوال را داريم كه:

*آيا واقعيات حرفه پرستاري اين است كه در سريال اغماء به نمايش گذاشته شد؟!

* آيا پرستار فردي است صرفاً بله قربان گوي محض كه هيچ اراده تصميم گيري در خصوص بيمار ندارد؟!

* آيا پرستار از بيمار وحشت داشته و از بيمار در حال احتضار فرار مي كند و هيچ اعتماد به نفسي ندارد؟!

* آيا پرستار آنقدر منفعل است كه حق هيچ اظهار نظري در امور بيمار را ندارد؟!

* آيا پرستار فردي است كه از روي درماندگي و ناآگاهي موجب وخامت حتي بيماري فرزندش مي شود؟!

* آيا پرستار اين چنين وامانده از زندگي خانوادگي، اجتماعي است؟!

اگر جواب آري مي باشد كه در اين سريال كليه جواب هاي سوالات فوق مثبت مي باشد كه مي بايست فاتحه پرستاري، بهداشت و درمان را خواند، درب دانشكده هاي پرستاري را بست و دست مريضاد به وزير بهداشت گفت و خداحافظي كرد؟!

ولي اگر جواب خير است! چرا حيثيت حرفه اي جامعه يكصد و پنجاه هزار نفري پرستاري به بازي گرفته مي شود؟! چرا اينگونه جامعه پرستاري مورد تاخت و تاز قرار مي گيرد؟!

چرا اينگونه پرستار بصورت بسيار ضعيف نزد افكار عمومي معرفي مي شود؟! و چرا اين رسانه ملي از رسالتش كه اعلام واقعيات مي باشد تعدي مي كند؟

جناب آقاي ضرغامي:

سريالي كه در ماه مبارك رمضان و بعد از افطار و در ساعاتي كه شايد اين رسانه ملي حدود 60 ميليون بيننده داشته باشد پخش مي شود پس محتواي آن مي تواند بسيار تاثيرگذار در اذهان عمومي و در نهايت تغيير نگرش ديدگاه مردم داشته باشد. بطوري كه هم اكنون نيز تبعات آن را در مراكز درمان مي بينيم و قطعاً اين سريال باعث تضعيف پرستاري،‌كاهش اعتماد عمومي به پرستاران، تصور نادرست از اين حرفه و در نهايت دلسردي و جريحه دار شدن جامعه پرستاري كشور شده است و بديهي است كه با رسالت اين رسانه ملي همخواني ندارد. و به نظر مي رسد شوراي سياست گذاري سلامت و ساير دستگاههاي نظارتي تحت امر جنابعالي بر بحث پرستاري و پزشكي سريال يا نظارت نداشته و كارگردان نيز بر اساس ذهنيات خويش و يا از منابع بسيار ضعيف استفاده نموده است كه در مجموع اين نيز در شأن آن سازمان نيست.

در پايان ما دانشجويان پرستاري ضمن تاكيد بر اعتراض به اين

سريال در بخش پرستاري مصرانه از حضرتعالي خواستار موارد زير

هستيم:

1-  با تشكيل ميزگردي در سيما با حضور مسئولين ذي ربط كارشناسان فني و نمايندگان جامعه پرستاري در خصوص سريال اغماء بحث و نقش هاي واقعي پرستار به مردم معرفي شود.

2-  در فيلم يا سريال هايي كه به نحوي براي پرستار نقش تعيين مي شود لزوماً نظر كارشناسي نظام‌پرستاري بعنوان نماينده جامعه پرستاري كشور اخذ شود.

3-     برخورد مقتضي با سهل انگاري در اين موضوع صورت پذيرد.

با عنايت به روحيات مديريتي حضرتعالي اميدوار به تحقق موارد فوق الذكر هستيم و منتظريم نتيجه آن به جامعه پرستاري كشور منعكس گردد.

والسلام

دانشجویان پرستاری استان تهران

9/7/1386