به نام حضرت دوست كه هر چه داريم از اوست و سلام كه نام اوست

اول خرداد ماه سال 1386 ميلاد با سعادت و فرخنده حضرت زينب (‌س) قافله سالار كاروان

كربلائيان گراميباد. روز ولادت زينب كبري ( س) كه به نام روز پرستار خوانده شده وظيفه

خطير ما پرستاران را چندين برابر كرده است.

از يك سو بر خود مي باليم كه روز ولادت اين بانوي بزرگوار را كه اسوه صبر و استقامت ا

ست به نام روز پرستار خواندند از يك سو دلمان مي لرزد كه مبادا كاري انجام دهيم كه نبايد

يا وظيفه خود را به گونه اي كه بر عهده مان است به به سر منزل مقصود نرسانيم و نام

بزرگ اين روز را زير پرده اي از ابهام ها پنهان كنيم و يك علامت سؤال بزرگ بر روي آن

قرار دهيم.

طبق روال سالهاي گذشته ما دانشجويان پرستاري بر آن شديم كه بار ديگر در اين روز گردهم

آييم تا در جشن ميلاد حضرت زينب كبري ( س) به هم يادآوري كنيم كه ما پرستاران به

عنوان پيام آوران سلامت جامعه وظايفي داريم كه شايد گاهي آنها را كمرنگ مي بينيم و

حقوقي داريم كه براي رسيدن به آن كم انگيزه حركت مي كنيم.

جشن روز پرستار در تاريخ 1 / 3 / 86 در تالار دانشكده تغذيه دانشگاه شهيد بهشتي برگزار

گرديد . حاضرين در اين جشن كه همگي دانشجوي پرستاري و مدعوين و پيش كسوتان

پرستاري بودند به حدود 700 نفر مي رسيدند. رقمي غير قابل پيش بيني و نويد بخش .

مدعوين اين جشن : آقاي ميرزابيگي ، دكتر خوشنويس ، آقاي محرري ، آقاي شريفي مقدم ،

آقاي ذهبي از دفتر پرستاري ، خانم دكتر پازوكي .

با تلاش اعضاي كميته محققين جوان سازمان نظام پرستاري برنامه هايي براي اين روز تهيه

شده بود كه به شرح زير اجرا شد :

1 – تلاوت آياتي چند از كلام الله مجيد

2 – سخنراني رياست محترم سازمان نظام پرستاري جناب آقاي ميرزابيگي

3 – قرائت مقاله فرهنگي توسط يكي از دانشجويان دانشگاه

4 – اجراي برنامه توسط گروه دستان گويا ( در 2 قسمت)

5 – اجراي شعر توسط آقاي حيدرانلو ( دانشجوي ارشد پرستاري دانشگاه بقيه الله)

6 – پخش كليپ توسط واحد فرهنگي كميته محققين جوان پرستاري

7 – سخنراني مسئول كميته محققين جوان پرستاري

8 – تريبون آزاد با حضور آقاي ميرزابيگي رياست سازمان – آقاي شريفي مقدم – آقايي

 ذهبي – رياست دانشكده پرستاري شهيد بهشتي

اما جنجال برانگيزترين و به اصطلاح ما پرستاران ST,MOLATOR   برنامه بخش

پرسش و پاسخ و تريبون آزاد بود كه از هر دانشكده يك نماينده انتخاب و مسائل خاص

پرستاري را كه نياز به پاسخگويي از طرف مسئولين داشت را بيان كردند.

خواسته هاي دانشجويان در تريبون آزاد برنامه به شرح ذيل مي باشد :

1- تعرفه گذاري خدمات پرستاري و به تبع آن اصلاح نظام پرداخت ها در بيمارستان ها و مراكز بهداشتي درماني و بالاخص از بين بردن نماد برده داري نوين يعني كارانه ها و پركيسهاي بسيار تبعيض آميز.

2-تعيين استاندارد نيروي انساني براي تعداد پرستاران حداقل 8/1 به ازاي هر تخت بيمارستاني با توجه به كمبود شديد نيروي انساني در حرفه پرستاري.

3-كاهش ساعت كار پرستاري به اندازه ميانگين حاكم بر اين حرفه در دنيا يعني حداكثر 36 ساعت در هفته

4- محسوب نمودن عملي و عادلانه شغل پرستاري در ردیف مشاغل سخت و زيان آور در بخش دولتي و غير دولتي و برخوردار نمودن پرستاران از آن و برخورداري ماهيتي شغل پرستاري از مزاياي مشاغل سخت و زيان آور، نه اينكه بصورت تبعي سخت و زيان آور محسوب شود.

5- از بين بردن تبعيض هاي دانشجويي در دانشگاه ها در بين رشته هاي مختلف و برخورداري همه دانشجويان بطور عادلانه از امكاناتي مانند كتابخانه، اتاق كنفرانس، سايت هاي كامپيوتري، پاويون، رخت كن و …

6- تغيير محتواي درسي، بگونه اي كه پرستاران تامين كنندگان نيازهاي واقعي مددجويان در عرصه هاي سطوح سه گانه نظام سلامت باشند. و معدل اندوخته دانش آموختگان با معدل نيازهاي مردم و بازار كار تطابق داشته باشد.

همچنين دانشجويان عزيز از ما در سازمان نظام پرستاري و از ساير مسئولين اجرايي،

قضايي و تقنيني كشور خواسته اند تا در مباحث ريشه اي و اساسي حرفه پرستاري و جايگاه

آن هم در كشور تجديد نظر كنيم. بطور مثال از بين بالغ بر پانصد مكاتبه، بيانيه، طومار و

اظهار نظر در سخنراني هاي دانشجويي موارد ذيل در بخش خواسته هاي آنها براي تغيير

رويكردهاي اساسي و ريشه اي ( مطالبات دسته دوم )  قابل استخراج و استنباط است:

1- دانشجويان خواسته اند كه لاك نگاه سنتي و خشك گذشته به حرفه پرستاري حذف شود و پرستاري نوين معرفي شود.

2-نگاه مردم، جامعه، مسئولين و سياستگذاران نظام سلامت كشور از سطح بيمار محوري و بيمارستان محوري در حرفه پرستاري به سمت سلامت محوري و حضور اجتماعي پرستاران، تعميق و توسعه پيدا كند و پرستاري را صرفاً ملزم با درد، آه و ناله و تخت و بيمارستان …ندانند، بلكه آنرا حرفه اي در جهت ارتقاي سلامت،‌ حفظ سلامت، پيشگيري از بيماريها، درمان و بعد بازتواني بدانند.

3- همانگونه كه معتقديم براي بيمار و مددجو بايد منشور نوشته و رعايت شود. براي پرستاران بويژه براي ايجاد امنيت شغلي و حرفه اي آنها نيز مي بايست منشور حقوقي خاصي نوشته و به اجرا درآيد.

4- دانشجوي پرستاري ما، براي اين تربيت نمي شود و بيش از يكصد و چهل واحد درسي را طي نمي كند كه به محض حضور در بخش، با انجام فعاليت هاي اوليه غير ضروري، روحيه علمي او در هم شكسته شود و از طرفي هم مشاغلي مانند خدمات و كمك بهياري، به وظايف اصلي خود نپردازند و از سويي هم اين دانشجويان تربيت نشده اند كه صرفاً با گرفتن چند علائم حياتي و دادن دارو و چند تزريق … خود را ارضاء شده بيايد و احساس كند پرستار شده، كما اينكه اگر پرستاري اين است، مي توان با دوره هاي دو سه ماهه اين گونه پرستاران را آموزش داد، پس لازم است به پرستاران فرصت داده شود كه براساس اندوخته هاي خود در همه سطوح نظام سلامت حضور يابند و به مردم خدمات كاملاً علمي و حساب شده اي را ارائه كنند. آنگاه است كه مملكت از سرمايه گذاري روي پرستاران، سود خواهد برد.

5- پيشرفت كشور در راستاي سند چشم انداز بيست ساله، صرفاً منحصر به چند رشته نيست، پرستاري و پرستاران با دارا بودن بيش از يكصد و چهل دانشكده پرستاري و سالانه 7 هزار نفر فارغ التحصيل مي توانند بيشترين نقش و تاثيرگذاري را در مسير رو به تعالي كشور داشته باشند. مي بايست دست اندركاران نظام سلامت كشور اين فرصت را فراهم كنند.

6- امروز بعضي از رشته هاي بين رشته اي، بعضي رشته هاي تخصصي پرستاري و بعضي رشته‌هاي مشترك مانند طب مكمل وطب سنتي در عرصه گروه پزشكي نبايد به انحصار گروه هاي خاصي درآيد. دانشجويان پرستاري بعد از طي دوران كارشناسي آماده ترين و باسوادترين دانشجويان براي ورود به اين رشته ها مي باشند. از وزارت محترم بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مي خواهيم اين فرصت را از ما دريغ ندارد و آنرا براي ما نيز فراهم كند.

7- پرستاران از مسئولين كشور انتظار دارند كه مانند ساير حرف و مشاغل، از نگاه متوازن و متعالي برخوردار شوند. مدعي اين گفته اقداماتي بود كه در دولت قبل براي معلمين و پرستاران همزمان مي شد و علت آن مشكلات مشترك هر دو قشر بود، اما اينك فقط به معلمين رسيدگي مي شود و رسيدگي به پرستاران خيلي كم رنگ تر شده است. اميد است اين مهم هر چه زودتر محقق شود.

واحد فرهنگي كميته محققين جوان پرستاري